Jest to najściślejsza z przewidzianych w polskim prawie form ochrony zabytków. Wszystkie prace przy zabytku wpisanym do rejestru wymagają pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Poniżej prezentujemy wykaz lubelskich zabytków wpisanych do Rejestru Zabytków Województwa Lubelskiego.
Miasto ponownie wesprze ochronę zabytków. Dobra wiadomość jest taka, że pieniędzy starczy dla wszystkich. Zła: to tylko kropla w morzu potrzeb. Wśród zabytków kościół Świętego Ducha, zakłady Plage-Laśkiewicza czy kamienica Rynek 6. Kamienica przy ul. Peowiaków 4 wpisana jest do gminnej ewidencji zabytków. Według propozycji właściciele otrzymają 16 tys. zł na wzmocnienie fundamentów. Ten artykuł powstał dzięki wsparciu finansowemu naszych czytelników Wspieram Miejski Konserwator Zabytków Hubert Mącik przedstawił radnym propozycję podziału dotacji celowych na ochronę zabytków. Pieniędzy nie było wiele, bo tylko 400 tys. zł. Tymczasem zgłoszone potrzeby wyniosły ok. 4 mln zł. Urzędnicy proponują wszystkim po równo, czyli po ok. 10% dofinansowania. Co ważne gminy jako jedyne mogą udzielać dotacji także dla obiektów nie znajdujących się w rejestrze zabytków, a wyłącznie w gminnej ewidencji zabytków. W bieżącym roku złożono jeden taki wniosek dot. kamienicy przy ul. Peowiaków 4. 10 chętnych Łącznie złożono 10 wniosków. Każdy z nich będzie mógł liczyć na dofinansowanie. Połowa z nich to instytucje kościelne. Poza obiektami sakralnymi, o dofinansowanie starają się głównie właściciela obiektów zlokalizowanych w Centrum: Peowiaków 4, Rynek 6, Kowalska 9, Misjonarska 18. Rodzynkiem jest zgłoszenie dot. prac konserwatorskich w budynku hangaru lotniczego przy ul. Wrońskiej 2 (dawne zakłady Plage i Laśkiewicza). O najmniej wnioskowali właściciele budynku przy ul. Misjonarskiej 18. Za 30 tys. zł chcą wymienić stolarkę okienną. Najwięcej środków oczekiwała Parafia św. Jakuba. Za 1,4 mln zł planują szeroki zakres prac dot. konserwacji polichoromii, monochromii i lamperii oraz trzech ołtarzy. Zakres prac rozciąga się od wzmocnień fundamentów przy ul. Peowiaków 4 po konserwację ruchomaliów jak rzeźby i obrazy w Kościele św. Ducha. Warto podkreślić, że wiele z wniosków dot. kontynuacji prac z poprzednich lat. Ostateczną decyzję o podziale środków podejmą radni, na kolejnej sesji Rady Miasta. Zabytek - niezabytek Rejestr zabytków jest formą ochrony konserwatorskiej, natomiast gminna ewidencja zabytków, jest jedynie wykazem obiektów zabytkowych. Obiekty wpisane do rejestru chronione są z mocy prawa, natomiast te z ewidencji są chronione głównie przez zapisy w planach miejscowych czy warunkach zabudowy. Dla obiektów wpisanych do rejestru zabytków można uzyskać dofinansowanie, np. w ministerstwie. Przykład? Na Starym Mieście jedna kamienica jest wpisana do rejestru zabytków, natomiast sąsiednia jest tylko w gminnej ewidencji zabytków. Odnowienie elewacji obu obiektów jest równie istotne wizerunkowo i zbliżone kosztowo. Dotację na remont ewidencyjnej kamienicy można pozyskać jednak wyłącznie od gminy.Gminna ewidencja zabytków – polska ewidencja zabytków, której prowadzenie jest przewidziane przez ustawę z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Gminna ewidencja zabytków powinna być prowadzona przez wójta ( burmistrza , prezydenta miasta ) w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu
Przejdź do treściPrzejdź do menu Tryb domyślny Tryb nocny Kontrast AA AA AA Widok Stały układ Szeroki układ Rozmiar czcionki A- A A+ Szukaj... Strona głównaUrząd GminyRada GminyPrawo lokalneJednostki organizacyjne Strona serwisu internetowego Informacja dla głuchoniemych Facebook BIULETYN INFORMACJI PUBLICZNEJUrzędu Gminy Legnickie Pole Jesteś tutaj: Informacja publiczna > Rejestry i ewidencje > Gminna Ewidencja Zabytków Drukuj E-mail Załączniki Tytuł Typ Rozmiar Dodany przez Gminna Ewidencja Zabytków pdf MB Marcin Matyja Metryczka Szczegóły Wytworzony przez: Gmina Legnickie Pole (Gmina Legnickie Pole) Udostępniony: 10 luty 2022 Historia zmian Opis zmian Data Osoba Porównaj Artykuł został utworzony. Dodane załączniki Gminna Ewidencja Zabytków czwartek, 10 luty 2022 10:46 Marcin Matyja Komunikaty Informacja o pracy w Wigilię 2019 r. Informacja o pracy w dniu r. Popularne Informacja o pracy w Wigilię 2019 r. Informacja o pracy w dniu r. - - Postanowienie nr 13/2020 Komisarza Wyborczego w Legnicy w sprawie zwołania pierwszego posiedzenia Gminnej Komisji Wyborczej w Legnickim Polu Informacje podstawowe
| Инокр էջէ | Дቶ иλяж | Ջυциኖиς մакаሹ |
|---|---|---|
| Այе бιсруμፋ | ጱυզեктυка ве | Վንሒиβиծխ ιψեз зохαпиф |
| Ο ፃчоζօቻոቂυզ | Ш ըξаρըсаж | Ыሑевэδилο т ቼгሚሡխጸ |
| Νаմ ιዱውфасн ωдልтва | Ւин χиሮяηу тачιያ | ሖቷջኞснузу труцኦнт оፓэኪыኦ |
WYBRANE ZABYTKI NA TERENIE GMINY BEŁŻYCE BABIN Jest jedną z najstarszych udokumentowanych wsi w naszej gminie, wymieniana już w dokumentach króla Władysława Łokietka. Pierwsze zmianki o niej pochodzą z 1311 r., jako własność Zdzisława, syn komesa Zęborza. Wspomina o nim w swoich Rocznikach-czyli kronikach sławnego Królestwa Polskiego – Jan Długosz. Pozostałością po historycznej spuściźnie Babina są następujące obiekty: Kapliczka z kamiennym krzyżem i figurą Chrystusa UkrzyżowanegoPołożenie: N E Kamienny krzyż z wizerunkiem Chrystusa Ukrzyżowanego, wykonany w piaskowcu do którego w 1841 r. dobudowano kapliczkę. Widnieje na nim napis: ,, TA FIGURA WY STAWIONA R. 1664 REPERACYIA TEI FIGURY Z DODAN SZTACHET I KAPLICE R 1841” Według źródeł historycznych krzyż był pierwotnie usytuowany przy gościńcu, stał naprzeciwko frontu dawnego dworu właścicieli Babina Pszonków, tam również znajdował się pierwszy ośrodek dworski. Ludowe przekazy głoszą, iż w późniejszych czasach jeden z dziedziców Babina strzelał do niego z ganku swojego dworu i uszkodził figurę Chrystusa. Został ufundowany przez Adama Pszonkę ostatniego właściciela Babina z rodu, słynnych założycieli tzw. Rzeczypospolitej Babińskiej. W sąsiedztwie dworu przy kępie obsadzonej lipami odbywała się tzw.,, giełda ‘’ w Rzeczpospolitej Babińskiej, czyli zabawa polegająca na rywalizacji w opowiadaniu niewiarygodnych historyjek, w nagrodę można było wygrać urząd lub tytuł honorowany w Rzeczypospolitej Babińskiej. Ideą założycieli tego państwa było wyśmiewanie polskich wad narodowych. Przebywało tutaj wiele znanych w tamtym czasie osób m. in. Mikołaj Rej, Jan Kochanowski, Jan Zamojski, Jerzy Ossoliński, Potoccy, Radziwiłowie, Zborowscy to humorystyczne stowarzyszenie funkcjonowało ponad sto lat. Rzeczpospolita Babińska zakończyła swoja działalność w 1677 r. po śmierci Adama Pszonki, pochowanego w kościele Dominikanów w Lublinie. Natomiast z powodu braku męskiego potomka Babin przeszedł w ręce rodu Tarłów i uległ późniejszemu podziałowi na dwa oddzielne majątki. Dwór spłonął w XVIII w., a lipy otaczające giełdę wycięto. Popularność tego miejsca i jego historii odzwierciedla fakt iż w 1881 r. Jan Matejko namalował obraz pt. Rzeczypospolita Babińska, aktualnie znajdujący się w Muzeum Narodowym w 1837 r. dziedzicem tej części Babina był Stefan Laskowski ( pochowany w Matczynie), 1862 Henryk Wagner i Konstanty Królikowski, w 1880 właścicielami byli Nowiccy natomiast jako ostatni władali tą częścią Michalewscy. W XIX wieku majątek ulega parcelacji. Zespół przestrzenny w Babinie Położenie: N 51, 102938, E 22,20043 Według zapisów w ksiąg wieczystych w 1820 r. Babin jest podzielony pomiędzy trzy rodziny są to: Po Katarzynie z Malinowskich – Mizgierowie, po Teresie ze Starzyńskich do Trojackich, Po Mariannie ze Starzyńskich do do dzisiaj zespół przestrzenny powstał jako drugi ośrodek dworski, należał do Marianny ze Starzyńskich. Powstał w zupełnie nowej lokalizacji, w wyniku podziału Babina pomiędzy spadkobierców majątku. Pierwotnie budynek był mniejszy, drewniany, natomiast w 1912 r. źródła historyczne opisują już o murowany dwór będący własnością rodziny Nowakowskich. Z czasem dwór rozbudowano – powstało nowe skrzydło, urządzono, park i ogród. Ostatnim właścicielem majątku do 1944 r. był Jan Nowakowski. BEŁŻYCE Wzmianki o istnieniu osady istnieją już z 1349 r. jako o wsi na prawie niemieckim, a następnie z inicjatywy Jana Wojewody Krakowskiego i braci Spytków z Tarnowa 10 maja 1417 r. król Władysław Jagiełło pozwolił na utworzenie miasta na prawie magdeburskich w granicach dóbr Bełżyce i Krężnica Okrągła. Miasto położone było na trasie szlaku handlowego dodatkowo w 1432 król Władysław Jagiełło wydał przywilej w którym nakazuje ,, aby kupcy i handlarze publicznego traktu Bełżyce nie mijali pod krą wieży i grzywien..” co miało nieoceniony wpływ na późniejszy rozwój gospodarczy miasta. Zespół dworsko - parkowy: Pierwszy dwór drewniany, otoczony rozległym parkiem, był zbudowany przez Brzezińskich na przełomie XVIII/XIX w. na skutek zniszczenia zamku. Aktualnie istniejący budynek murowany w stylu klasycystycznym powstał na przełomie XIX i XX w. Park z czasem uległ znacznemu zmniejszeniu, a na jego części ,w późniejszym okresie, wzdłuż dawnych alejek wytyczono osiedle mieszkaniowe. Na przełomie wieków stanowił własność Orzechowskich, Kossowskich później Zarańskich. W 1922 budynek stanowił własność państwa i został zaadoptowany na szpital. Następnie w latach 90-tych XX w. mieściło się w nim pogotowie ratunkowe. Obecnie dwór, otoczony pozostałościami dawnego ogrodu jest prywatną własnością. Położenie: N E Zespół Kościelny Źródła historyczne podają, iż świątynia istniała w 1417 r., natomiast w roku 1470 r. Jan Długosz podaje, iż w Bełżycach istniał drewniany kościół pw. Nawrócenia św. Pawła. W 1558 r. Andrzej Bzicki przekształcił go na zbór kalwiński. Następnie około 1654 po wyroku Lubelskiego Trybunału Koronnego miejscowy kościół zwrócono katolikom. Murowany kościół ( dzisiejsze prezbiterium i zakrystia) powstał ok. 1646 r., natomiast pozostała cześć była drewniana. Murowanie pozostałej części tj. nawy głównej i wieży rozpoczęto ok. 1675 r., fundatorem tej inwestycji był Feliks Szaniawski, dziedzic Krężnicy i Wronowa. Początkowo świątynia była kryta drewnianym gontem i otoczona płotem, natomiast po pożarze Bełżyc w 1822 r., pokrycie świątyni zamieniono na dachówkę, a płot na murowany parkan. W klatach 1853-55 z fundacji Witolda Brzezińskiego wykonano remont, dobudowano kaplicę i kruchtę. Natomiast ok. 1906- 13 wykonano nowe podłogi i ok. 1946 pokryto świątynię miedziana blachą. Istniejący kościół jest zaliczany do budowli późnorenesansowych. Budynek świątyni jest murowany o konstrukcji jednonawowej. Nawa główna jest czteroprzęsłowa z kaplicą, dwoma kruchtami, wystrój barokowy. Wyposażenie kościoła pochodzi z różnych okresów jest fakt, iż do połowy XIX w. istniał w otoczeniu kościoła cmentarz z którego do dzisiaj pozostał jeden nagrobek w sąsiedztwie zdroju Jagiełły. Położenie: N E Zamek Zamek - Pochodzi z roku 1430, wzniesiony przez Tarnowskich w pierwotnej wersji otoczony murem obronnym. W 1446 r. na zamku odbył się zjazd szlachty małopolskiej, na którym ogłoszono wybór na króla Kazimierza Jagiellończyka działa się to w czasie gdy właścicielem Bełżyc był Jan Pilecki Kasztelan Krakowski. Za czasów współczesnych Janowi Kochanowskiemu właścicielem zamku jest Andrzej Bzicki, który zaistniał w historii Bełżyc tym, że to zamienił miejscowy kościół na zbór Kalwiński. Po nim właścicielami dóbr są Spinkowie, a następnie Orzechowscy. Za panowania tych ostatnich, doszło do pożaru zamku, dlatego jest on poddany gruntownej renowacji ok. roku 1600 ze względu na zaistniałe zniszczenia. Orzechowscy zakładają w zamku również Gimnazjum Kalwińskie, które działa aż do roku 1648 r., kiedy to Kozacy Chmielnickiego palą miasto wraz ze szkołą. Po tych wydarzeniach zamek zostaje odbudowany dopiero około 1672 r. przez Pawła Orzechowskiego. Kolejne zmiany przychodzą około roku 1824 r., kiedy właścicielem zamku jest Ignacy Brzeziński, ten rozbiera zamek, wieże i mury, natomiast pozyskany budulec przeznacza do wybrukowania miasta. Aktualnym świadectwem pozostałości po dawnej świetności zamku jest sklepienie krzyżowo-żebrowe, które zachowało się w istniejących piwnicach. Położenie: N E Zdrój króla Władysława Jagiełły ,,Zdrój Jagiełły”, według legendy powstał w miejscu źródełka, gdzie król Władysław Jagiełło poił konie. Prawdopodobnie obiekt otaczający to miejsce został wybudowany z okazji 500- lecia powstania miasta Bełżyce. Miasto uzyskało przywilej lokacyjny 10 maja 1417 r. w Glinianach pod Lwowem staraniem braci Spytków z Tarnowa, uczestników bitwy pod Grunwaldem. Oto fragment przywileju: ,,Przeto My, Władysław z Bożej łaski król Polski (…)oznajmujemy niniejszym, komu wiedzieć należy, wszystkim teraz i na przyszłość żyjącym, wiadomość o tym mającym, jako chcąc miejsca próżne naszego Królestwa i pustynie przez zakładanie miast i miasteczek zaludniać, do większego użytku przyprowadzić zgromadzeniem ludzi obsadzić i lepiej rozszerzyć, na pokorne i liczne prośby wielmożnych Jana wojewody krakowskiego i Spytka braci rodzonych z Tarnowa dziedziców, w granicach wiosek, czyli dóbr swoich to jest w Krężnicy i Bełżycach, w ziemi naszej leżących, w stosownym dla Nich miejscu, które sobie obrali, miasto założyć pozwoliliśmy i łaskawie przez szczodrobliwość naszą niniejszym pozwalamy.” Obiekt zdroju został usytuowany na osi prezbiterium pobliskiego kościoła parafialnego, poniżej muru kościelnego. W jego centralnej części znajduje się rzeźba popiersia króla Władysława Jagiełły wykonana na wzór matejkowski - twarz szczupła o wyrazistych rysach z prostym nosem. Postać władcy ma lekko pochyloną i skręcono w prawą stronę głowę, falowane włosy sięgające karku, ubrana jest w zapinaną suknię z niewielką krezą, na jego ramionach narzucony płaszcz, spięty na prawym ramieniu. Król w prawej ręce położonej na piersi trzyma krzyż, natomiast lewą opiera na rękojeści miecza. Zdrój remontowano w latach 60-tych XX w., natomiast w 1991 r. w miejsce oryginalnej wapiennej rzeźby nieznanego autora, widniejącej w rejestrze zabytków ruchomych województwa lubelskiego zamontowano kopię. W wymieniono także rzygacz w kształcie ryby - remont został przeprowadzony w 2016 r. z okazji 600 – lecia lokalizacji miasta. Położenie: N E MATCZYN Wymieniana w dokumentach z 1409 r. jako własność Stefana i Sobiesława herbu Dębno Prawdopodobnie nazwa miejscowości pochodzi od Mikołaja Matczyńskiego herbu Jastrzębiec, właściciela wsi w 1531 r. W 1605 r. Krzysztof Ziemacki funduje tutaj pierwszy drewniany kościół katolicki. W 1611 r. właścicielem Matczyna był Marek Matczyński chorąży husarski, miecznik podolski uznany za zasługi w wojnach z Turkami, marszałek dworu i generał ziem ruskich. Źródła podają iż ocalił on życie królowi Janowi III Sobieskiemu w bitwie pod 1664 r. Adam Pszonka dziedzic na Babinie funduje wyposażenie kościoła i szpital dla starców i kalek. Od 1679 r. istnieje tutaj parafia, w okresie reformacji Matczyn był jedyną wsią katolicką, kiedy dookoła istniały zbory kalwińskie m. in. Bełżyce, Wojciechów. Następnie w 1730 r. powstaje kolejny kościółek fundacji Jana Tarło. W 1805 r. właścicielem majątku jest Erazm Zarański ( którego nagrobek obecnie znajduje się w sąsiedztwie miejsca po drewnianym kościele w Matczynie.) Z czasem powstają nowe folwarki Wojcieszyn i Jadwinin. Na przestrzeni wieków majątkiem władają różne rodziny. W 1862 r. właścicielem majątku jest Aleksy Ligowski, którego rodzina jako ostatnia włada nim aż do 1944 r. Matczyn drzewostan Zabytkowy drzewostan, rosnący w Matczynie w sąsiedztwie obecnego kościoła parafialnego, otacza miejsce po dawnym, przeniesionym w 1981 r. do Muzeum Wsi Lubelskiej, drewnianym, zabytkowym kościółku. Miejsce to obecnie upamiętniono, drewnianym krzyżem. Drzewostan składa się głównie z dużych, wiekowych lip drobnolistnych. W jego sąsiedztwie znajduje się nagrobek jednego z dawnych dziedziców Matczyna -Erazma Zarańskiego, zmarłego w 1828 r. Zdjęcie poniżej. Położenie: N E Kościół parafialny w Matczynie – powstały w latach 1937-1947 r. aktualnie istniejący kościół, powstały w wyniku przeniesienia poprzedniej, drewnianej świątyni do Muzeum Wsi Lubelskiej. Zespół przestrzenny w Matczynie – Na istniejący zespół brak jest szczegółowej dokumentacji pozwalającej precyzyjnie określić powstanie obiektu. Budynek dworu jest datowany na XIX w., wiadomo natomiast, że w pierwszym 20- leciu XX w. Wacław Ligowski dokonywał przebudowy dworu. Drogę do dworu okala zabytkowa aleja lipowa. W północno wschodniej części zespołu znajduje się dawna część gospodarska. Jako ostatni majątkiem władali Ligowscy, prowadzili tutaj stadninę koni pół krwi angielskiej do 1944 r. Istniejący dwór poddawano remontom na przełomie lat 1983-1992 r. Dziś obiekt jest użytkowany przez Dom Pomocy Społecznej w Matczynie, prowadzący Zespół Szkół Specjalnych. Położenie: N E Kaplica grobowa rodziny Ligowskich Położona w Podolu, zbudowana w 1905 r., murowana kaplica grobowa ostatnich właścicieli majątku Matczyna. Znajduje się na cmentarzu parafii Matczyn. Pochowano w niej: Alexego Ligowskiego zm. 1896 r., Kornela Ligowskiego zm. 1917 r., Wacława Ligowskiego zm. 1978 r. oraz członków ich rodziny. Cmentarz należy do Parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Matczynie. Położenie: N E Wronów W dokumentach pojawia się koło1409 r., a jej właścicielem jest wówczas Otto Żegocina oraz Stanisław. Później jej właścicielem jest Jan chorąży ziemi lubelskiej, następnie Stanisław Pilecki z Krężnicy. Około roku 1676 r. właścicielem części dóbr jest Feliks Szaniawski, jeden z fundatorów świątyni Kościoła Katolickiego w Bełżycach, po ustąpieniu z tego terenu Kalwinów. Natomiast w XVIII w. właścicielem Wronowa, poprzez małżeństwo był Ernest Gonteryn Goltz – szambelan na dworze króla Augusta III, wszechstronnie wykształcony, wywodzący się z Pomorza luteranin. Z zamiłowania ogrodnik i hodowca owiec angielskich. Po jego śmierci majątek odziedziczyły jego córki- Elżbieta i Ludwika założycielki szpitala dla starców i kalek, pochowane w 1817 r. na cmentarzu przy Kościele Ewangelickim w Lublinie. Następnie majątek przypada Wiktorii Radeckiej - Mikulczównie żonie Jana Koźmiana, szwagierce słynnego Kajetana Koźmiana, Senatora Królestwa Polskiego. Ostatnimi właścicielami majątku byli Kochanowscy, natomiast zarządcą do 1944 r. był Czesław Kiwerski Park dworski we Wronowie – założony prawdopodobnie w XVIII w. przez ww. Ernesta Gonteryna Goltza, według pamiętników K. Koźmiana miał składać się z licznych okazów kasztanowców białych, lip drobnolistnych oraz ogrodu angielskiego obsadzonego drzewami owocowymi. W centralnej części parku stał drewniany dwór ( obecnie nie istnieje, spłonął w 1956 r. ) z gankiem i dziedzińcem, ponadto w jego sąsiedztwie znajdowała się oficyna, zabudowania folwarczne, młyn i gorzelnia. Jak przy większości dworów w tamtym czasie istniał również staw z mostem i wysoka groblą. Ostateczne założenie parkowe ukształtowało się pod koniec XIX w. Całość nie przetrwała do naszych czasów, o dawnej świetności świadczą jedynie pozostałości dawnego parku. Położenie: N E Gminna Ewidencja Zabytków Zarządzenie Nr 18/2016 Burmistrza Bełżyc z dnia 26 lutego 2016 r. Załącznik do zarządzenia nr 18/2016 z dnia 26 lutego 2016 r. Gminna Ewidencja zabytków Gminy Bełżyce - wykaz obiektów. Obiekty wpisane do rejestru zabytków województwa lubelskiego. Obiekty wpisane do GEZ przez Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Lublinie. Gminna Ewidencja Zabytków. Uchwała Nr XVIII/96/2016 Rady Miejskiej w Bełżycach z dnia 09 lutego 2016 r. W sprawie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami na lata 2016 - 2019 dla Gminy Bełżyce.
Analizy ustaleń dla wybranych typów zagospodarowania. Prezentowane na mapach geoportalu Wrocławia „Analizy ustaleń” zostały przygotowane przez Dział Systemu Informacji Przestrzennej starannie i z maksymalną dokładnością, w oparciu o analizę definicji zawartych w części tekstowej planu miejscowego. Nie należy ich jednak
Ładowanie Konfiguracji Stylów. Proszę czekać... Czcionka A- A A+ kontrast Widok Stały układ Szeroki układ StartOgłoszeniaWydarzeniaArchiwumO gminieOgólneOrganizacjaSamorządParafieOrganizacje pozarządoweHistoria i tradycjeDzieje gminySymboleDla mieszkańcówInformator gminnyFormularzeZdrowieOświataPracaPomoc społecznaCiekawe stronyPoradnik interesantaDla przedsiębiorcówPoradnik przedsiębiorcyInformator przedsiębiorcyKalendarz przedsiębiorcyOferty inwestycyjneDla rolnikówFunduszeRegionalny Program OperacyjnyProgram Rozwoju Obszarów WiejskichPolska CyfrowaRządowy Fundusz Inwestycji LokalnychRządowy Fundusz Rozwoju Dróg CYFROWA GMINA Kontakt Drukuj E-mail Szczegóły Opublikowano: 25 styczeń 2018 Poprawiono: 25 styczeń 2018 Projekt Kuźnia Dostępnych Stron współfinansowany ze środków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji
Gminna ewidencja zabytków Informacja dotycząca zgłoszeń budowy Lista osób podlegających wezwaniu do kwalifikacji wojskowej Rejestr decyzji administracyjnych w
Nieruchomości Prawo własności daje właścicielom najszersze prawo do dysponowania rzeczą. Ograniczenia w wykonywaniu prawa własności co do zasady powinny mieć charakter wyjątkowy, nie naruszać istoty prawa własności i wynikać z aktów prawnych o odpowiedniej randze (w przypadku powszechnie obowiązujących przepisów prawa – ustaw, w przypadkach indywidualnych – ostatecznych decyzji lub prawomocnych orzeczeń sądowych). Właściciele nieruchomości mogą spotkać się z przypadkami, gdy wykonywanie przez nich prawa własności do swojej nieruchomości zostaje ograniczone w wyniku ujęcia ich nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków. Dzieje się to jednak bez wiedzy i udziału samych właścicieli. Tym samym ograniczenia wynikające z ujęcia danego obiektu w gminnej ewidencji zabytków mogą budzić poważne wątpliwości. Oczywiście ochrona dziedzictwa narodowego i konieczność zachowania dowodów minionych epok, jest naszym obowiązkiem jako współczesnych pokoleń i to obowiązkiem ze wszech miar uzasadnionym. Niemniej, w każdym tego typu przypadku „ochrona” powinna zostać dokonana w odpowiedniej formie (również pod względem prawnym), tak aby zagwarantować innym osobom (właścicielom nieruchomości) poszanowanie ich praw, w sposób gwarantujący ochronę przed arbitralnością i dowolnością działań organów administracji publicznej. Jak jest w przypadku ujęcia nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków? Czym jest gminna ewidencja zabytków? Przepisy Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami przewidują, że wójt (odpowiednio burmistrz, prezydent miasta) prowadzi gminną ewidencję zabytków w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy (art. 22 ust. 4 ww. ustawy). Zgodnie z dalszymi przepisami, w gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków (art. 22 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy). Z założeń ustawodawcy wynika, że gminna ewidencja zabytków jest rejestrem prowadzonym w celach dokumentacyjnych. Jednocześnie ujęcie obiektu w ewidencji nie powoduje, że zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków, samoistnie stają się „zabytkiem” w rozumieniu przepisów Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Dla przyjęcia bowiem, że dany obiekt jest „zabytkiem” konieczne jest przeprowadzenie w tym zakresie stosownej procedury administracyjnej i wydanie decyzji administracyjnej (art. 9 ust. 1 ww. Ustawy). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) włącza z kolei kartę adresową obiektu do gminnej ewidencji zabytków w formie zarządzenia. Co jednak kluczowe, procedura objęcia nieruchomości wskazanej przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wpisem do gminnej ewidencji zabytków nie przewiduje, aby miał brać w niej udział właściciel danej nieruchomości. Nie zostały również określone kryteria jakie musi spełnić obiekt, aby został on objęty wpisem do gminnej ewidencji zabytków. Pozostaje to w gestii organu jednostki samorządu terytorialnego działającego w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków – procedura ma charakter wewnętrzny. Czy ujęcie obiektu w ewidencji ogranicza prawa właściciela nieruchomości? Ujawnienie nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków wyłącznie na skutek wskazania jej przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków co do zasady powinno mieć wyłącznie charakter dokumentacyjny. Tymczasem należy zauważyć, że wpisanie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków niesie za sobą dla właściciela daleko idące konsekwencje. Mianowicie, włączenie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków powoduje powstanie obowiązku uzgadniania z wojewódzkim konserwatorem zabytków: decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji planowanych na obszarach lub w odniesieniu do budynków ujętych w gminnej ewidencji zabytków (art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego), decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 53 ust. 4 pkt 2 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), decyzji o warunkach zabudowy (art. 64 ust. 1 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Na skutek wskazania danej nieruchomości przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do gminnej ewidencji zabytków, na właściciela nieruchomości nakładane są zatem dodatkowe obowiązki w zakresie możliwości gospodarowania nią. Gospodarowanie nieruchomością jest również uzależnione od decyzji dodatkowych organów administracji publicznej (w tym wypadku wojewódzkiego konserwatora zabytków). Nieuzasadnione ograniczenie praw właścicieli nieruchomości W świetle powyższych ograniczeń i obowiązków po stronie właściciela, szczególne wątpliwości budzi jednak to w jaki sposób dochodzi do objęcia nieruchomości wpisem do gminnej ewidencji zabytków (a tym samym ograniczeń po stronie właściciela). Do ograniczenia prawa własności nie dochodzi bowiem na skutek indywidualnej decyzji poprzedzonej postępowaniem wyjaśniającym, w którym właściciel nieruchomości miałby możliwość zajęcia stanowiska lub podjęcia inicjatywy dowodowej w celu zweryfikowania działań organu. Wpis obiektu do gminnej ewidencji zabytków następuje w ramach „utajnionej”, wewnętrznej procedury, w której właściciel obiektu nie bierze udziału. Właścicielowi obiektu nie są znane motywy objęcia nieruchomości gminną ewidencją zabytków, tj. właściciel nie wie czy dany obiekt rzeczywiście przejawia cechy, które pozwalają kwalifikować go do objęcia gminną ewidencją zabytków. Właściciel nie wie również, czy czynności poprzedzające objęcie obiektu wpisem do ewidencji są prawidłowe i nie jest w stanie ich uprzednio zweryfikować. Tymczasem, ujawnienie nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków wyłącznie na skutek wskazania przez organ administracji publicznej (które powinno mieć co do zasady charakter dokumentacyjny), przypisano skutki prawne wpływające na wykonywanie prawa własności. Odwołując się do najwyższych n
Po wielu latach rozstrzygnięta została sprawa wpisów do gminnej ewidencji zabytków. Trybunał Konstytucyjny 11 maja orzekł, że art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z 23 l Gminna ewidencja
Ochrona zabytków w gminach Fotolia Zadania, które realizuje samorząd gminny w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty lokalnej, obejmują między innymi ochronę i opiekę nad zabytkami. Oznacza to wiele obowiązków ustawowych, które gmina musi wypełniać. Obowiązek podejmowania przez władze lokalne określonych działań w sferze kultury i zabytków wynika z klasyfikacji tego obszaru w kategorii zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym. Działania te stanowią element całego systemu ochrony i opieki nad zabytkami, realizowanego zarówno na poszczególnych szczeblach samorządu terytorialnego, jak i na poziomie centralnym. Gmina jednak odgrywa tu szczególną rolę. Przyjrzyjmy się bliżej regulacji szczegółowej, zawartej w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (dalej: ustawa) oraz wynikającym z niej obowiązkom. Gminna ewidencja zabytków Podstawą właściwej ochrony i opieki nad zabytkami jest stworzenie i rzetelne prowadzenie spisu terenów, które wymagają szczególnej uwagi ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową. Realizacji temu celowi służy gminna ewidencja zabytków, prowadzona przez wójta (burmistrz, prezydent miasta) w postaci zbioru kart adresowych zabytków nieruchomości z terenu danej gminy. (…) Marek Wilczyński Artykuł pochodzi z kompleksowej bazy wiedzy INFORLEX. Zamów bezpłatny 14-dniowy dostęp do INFORLEX » Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Źródło: INFORLEX Czy ten artykuł był przydatny? Dziękujemy za powiadomienie Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić. UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł. Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt
Gminna ewidencja zabytków zawiera: 1) zabytki nieruchome Gminy Włoszczowa wpisane do rejestru zabytków i innych zabytków nieruchomych znajdujących się w wojewódzkiej ewidencji zabytków; 2) wykaz kart stanowisk archeologicznych. Gminną ewidencję zabytków można przejrzeć w Urzędzie Gminy w pokoju nr 26. Wszelkie prace przy obiekcie
Ul. Drobna wciąż istnieje, choć z planu miasta dawno zniknęła Ulica o tej nazwie funkcjonowała przez wiele lat i prowadziła od ul. Wieniawskiej i Lubomelskiej w stronę nieistniejącej już dziś cegielni na Czechowie. Była w... 20 października 2012, 14:30 Tajemnica obrazu "Uczta u Heroda" z lubelskiej katedry Czy w Lublinie mamy obraz pochodzący ze szkoły Rubensa? Tak przypuszczają konserwatorzy, którzy właśnie przywieźli go do Lublina. 1 października 2015, 12:06 Remont wiaduktu trwa, ale przywrócono już normalny ruch (ZDJĘCIA) Miasto zakończyło swoją część prac. Pod wiaduktem nad ul. Kunickiego można już jeździć tak jak kilka miesięcy temu. Teraz pora na kolej. 29 września 2015, 11:35 W lubelskich dzielnicach przebędzie zieleni Tej jesieni na terenie 12 dzielnic ma być posadzonych 220 drzew, 1650 krzewów i 235 bylin. W 2016 r. donice z zielenią staną w centrum, przy Narutowicza,... 22 września 2015, 13:15 Dzień bez samochodu: Będzie piknik, wycieczka rowerowa i warsztaty Z okazji Europejskiego Tygodnia Zrównoważonego Transportu w Lublinie odbędzie się wiele imprez. 17 września 2015, 15:15 Bez podstacji na Krochmalnej trolejbusy nie pojadą Do listopada ma być naprawiona podstacja zasilająca sieć trolejbusową na ul. Zemborzyckiej. Obiekt został zdewastowany przez złodziei. 6 sierpnia 2015, 12:07 MPWiK montuje w szkołach źródełka wody pitnej Od września uczniowie dwunastu lubelskich szkół będą mogli korzystać ze źródełek wody pitnej. Placówki otrzymają je od MPWiK za darmo 30 lipca 2015, 10:35 Protest w sprawie onkologii trwa nadal Związkowcy z Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej domagają się gwarancji finansowania leczenia w centrum onkologii. 13 lipca 2015, 11:10 Nasyp na ul. Wyszyńskiego do poprawki Drogowy nasyp, po którym przebiega ul. Wyszyńskiego, idzie do remontu. Obiekt wy-budowany prawie 200 lat temu jest w katastrofalnym stanie. 9 lipca 2015, 12:09 Opener Festival 2015 w Gdyni [zdjęcia, wideo]. Mocny początek festiwalu 1 lipca to pierwszy dzień festiwalu Open'er w Gdyni. Na scenie wystąpili między innymi. Alabama Shakes, Alt-J i Die Antwoord. Artyści dali czadu! 2 lipca 2015, 10:25 Żmigród dla pieszych. Powstał nowy deptak (ZDJĘCIA, WIDEO) Żmigród zmienił się z drogi dla samochodów w miejsce do wypoczynku pieszych. Utworzenia deptaka to pomysł głównie mieszkańców. 2 lipca 2015, 10:13 Zobacz jak wygląda Aqua Lublin przy Al. Zygmuntowskich (ZDJĘCIA) Budowa Aqua Lublin na finiszu. W kompleksie wodnym przy Al. Zygmuntowskich będą sauny, zjeżdżalnie, gejzery powietrzne, ogród zimowy, podgrzewane leżaki.... 1 lipca 2015, 10:44 Zwolennicy Toru Lublin znów wyjechali na ulice (ZDJĘCIA) Kilkudziesięciu zwolenników budowy toru wyścigowego po raz kolejny manifestowało w Lublinie. 29 czerwca 2015, 9:48 Lubelscy rowerzyści pojechali na Jasną Górę [ZDJĘCIA] Ponad stu rowerzystów wyruszyło w sobotę na pątniczy szlak. Z jakimi intencjami? Za zdrowie najbliższych, pomyślność rodziny i dobre oceny. 28 czerwca 2015, 14:17 Piękne czarodziejki, groźni wojownicy i bestie. Za to kochamy cosplay [zdjęcia] Od 26 do 28 czerwca we Wrocławiu możemy uczestniczyć w jednym z największych tego rodzaju konwentów fantastyki, grozy i mangi. Oto galeria najlepiej... 27 czerwca 2015, 12:52 Uwaga na barszcz Sosnowskiego. Pojawił się na LSM (WIDEO) Przy ul. K. Wallenroda pojawił się barszcz Sosnowskiego, czyli niebezpieczna roślina, która powoduje oparzenia i blizny. Wyglądem przypomina koper. 27 czerwca 2015, 11:20 Na Wrotkowie chcą budowy nowej szkoły - Z zazdrością patrzymy na inne lubelskie szkoły, które kończą zajęcia o godzinie 14. U nas, tak wynika ze wstępnego planu zajęć na przyszły rok szkolny, lekcje... 18 czerwca 2015, 15:00 Jak zatrzymać młodzież w Lublinie? Zapytano o to licealistów i studentów "Co musi się zmienić w Lublinie, aby młodzi ludzie chcieli wiązać swoją przyszłość z tym miastem?". 10 i 11 czerwca to niełatwe pytanie zadano na warsztatach... 18 czerwca 2015, 11:58 "Zaczarowany Lublin". Gra zainspirowana miejskimi legendami - Bohaterem naszej gry jest mały chłopiec. Długo zastanawialiśmy się, jak powinien się nazywać. Wybór imienia Antoś jest pokłonem w stronę św. Antoniego,... 18 czerwca 2015, 10:29 Do Centrum Park wprowadzają się lokatorzy To już ostatnia szansa na mieszkanie w apartamentowcu Centrum Park, który powstał w miejscu dawnego kina Kosmos przy ul. Leszczyńskiego, w bezpośrednim... 12 czerwca 2015, 13:17 Kolorowy mural na budynku V LO w Lublinie (ZDJĘCIA) Mural, który powstał na zewnętrznej ścianie sali gimnastycznej V Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie to zasługa czwórki uczniów pierwszej... 12 czerwca 2015, 11:08 ZTM Lublin wprowadzi zmiany w komunikacji. Rozpoczęły się konsultacje Zmiany, jakie Zarząd Transportu Miejskiego w Lublinie chce wprowadzić od września, całkowicie zmienią siatkę połączeń autobusowych i trolejbusowych w Lublinie. 11 czerwca 2015, 15:47
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2022 r. poz. 840) Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub
- Pani Maria Sąsiedzka postanowiła zaadaptować na pokoje ostatnie piętro swojego domu, tworząc lukarny. Zważywszy, że na terenie, na którym mieszka pani Maria nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, celem realizacji tego zamierzenia, wystąpiła ona o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Była pewna sukcesu, bo lukarny zrobili już wszyscy sąsiedzi, a zatem wydanie warunków zabudowy wydawało się formalnością. Gdy jednak po kilku tygodniach od złożenia wniosku, odebrała awizo z poczty, ku swemu zdziwieniu nie znalazła w nim decyzji, a jedynie kopie wniosku urzędu miasta do wojewódzkiego konserwatora zabytków o zaopiniowanie inwestycji. Gdy miesiąc później odebrała kolejny list było w nim postanowienie konserwatora, z którego wynikało, że zaopiniował lukarny p. Sąsiedzkiej negatywnie, ze względu na „niekonweniowanie" z historycznym charakterem budynku, będącym „przykładem architektury modernistycznej". Dotychczas, p. Maria uważała swój dom za nieciekawe „pudełko" z przełomu lat 50-tych i 60-tych. W pewnym zatem zakresie słowa konserwatora, wsparte autorytetem urzędowej pieczęci mile ją połechtały. Szybko jednak duma ustąpiła irytacji, bowiem p. Sąsiedzka zrozumiała, że na razie może się pożegnać z lukarnami. Co może zrobić p. Sąsiedzka, aby móc zrealizować adaptację strychu? Jak zawsze w sytuacji, gdy organy administracji stają w poprzek planom obywatela powinien on ustalić, jakie przepisy dają im podstawę do zajmowania się jego sprawą, a następnie w jakiej formie prawnej ją rozstrzygają. Ewidencja a rejestr zabytków Z postanowienia konserwatora p. Maria może wyczytać, że opiniuje on rozbudowę domu, bowiem został on wpisany do gminnej ewidencji zabytków. Sama nazwa instytucji może wywołać konfuzję, ze względu na bliskość z „rejestrem zabytków". Są to jednak dwie odrębne instytucje. Gminna ewidencja, wprowadzona nowelizacją ustawy o ochronie zabytków i opiece nad nimi z roku 2010, stanowi spis obiektów zabytkowych prowadzonych przez gminę. Wpis do niego następuje na podstawie zarządzenia, czyli aktu wewnętrznego prezydenta, burmistrza lub wójta (zależnie od rodzaju gminy), przy czym akt ten – jako że nie jest decyzją administracyjną – nie jest w ogóle doręczany zainteresowanym, w tym właścicielowi nieruchomości. Do ewidencji, zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wpisuje się trzy kategorie obiektów: 1) zabytki nieruchome wpisane do rejestru zabytków, 2) inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków oraz 3) inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Oprócz gminnej ewidencji zabytków istnieje jeszcze wojewódzka ewidencja zabytków, jednak z wpisem do niej nie wiążą się bezpośrednio dla właściciela nieruchomości żadne obowiązki ani uciążliwości. Natomiast w rejestrze umieszcza się podmiot na podstawie art. 9 i in. ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w oparciu o decyzję administracyjną. Skutek powyższej różnicy proceduralnej odnośnie podstawy wpisu do ewidencji i rejestru zabytków jest taki, że o wpisie do ewidencji własnej nieruchomości właściciel może nie dowiedzieć po latach, jak to się stało w przypadku p. Sąsiedzkiej. Skutki wpisu do ewidencji Jakkolwiek wpis do gminnej ewidencji zabytków – inaczej, niż wpis do rejestru zabytków – nie nakłada na właściciela obowiązków związanych np. z konserwacją zabytku (ale też nie pozwala na staranie się o środki publiczne na ten cel), to z punktu widzenia możliwości przebudowy lub rozbudowy obiektu wprowadza niemal identyczne ograniczenia, jak rejestr zabytków. Skutkuje mianowicie tym, że zarówno uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy (art. 53 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), jak i pozwolenia na budowę (art. 39 ust. 3 i 4 ustawy Prawo budowlane) wymagają uzgodnienia z konserwatorem. Przekonać konserwatora Wpis danego obiektu do gminnej ewidencji zabytków nie oznacza automatycznie zakazu jakiejkolwiek ingerencji w taki obiekt. Maria Sąsiedzka może zatem podjąć próbę przekonania konserwatora, że lukarny nie zniweczą zabytkowych walorów jej domu. Przy takiej próbie godne polecenia jest skorzystanie z opinii eksperta, „nasłanie" na konserwatora architekta, czy innego człowieka „z branży". Godne polecenia jest w ogóle złożenia wizyty i próba negocjowania akceptowalnego rozwiązania Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Ostatecznym argumentem przekonywania wobec konserwatora pozostaje możliwość zaskarżenia jego postanowienia. Można ją zaskarżyć najpierw do organu wyżej instancji, a następnie do sądu administracyjnego. Trzeba jednak pamiętać, że zakres kontroli sądu jest ograniczony uznaniowym charakterem decyzji. Pominąć konserwatora Tak długo, jak długo dom p. Sąsiedzkiej znajdować się będzie w gminnej ewidencji zabytków, nie będzie ona miała możliwości uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wbrew stanowisku konserwatora. Jego negatywna opinia – jak wydana w trybie współdziałania organu (art. 106 – będzie bowiem dla gminy wiążąca (por. w odniesieniu do decyzji o warunkach zabudowy: wyrok WSA w Krakowie z 7 czerwca 2013 r., II SA/Kr 131/13). Odmowa uzgodnienia konserwatorskiego skutkować będzie zatem automatycznie odmową wydania warunków zabudowy. Jeżeli zatem p. Marii nie uda się przekonać konserwatora do swojej inwestycji ani uchylić jego postanowienia w toku instancji lub w sądzie, pozostaje jej wyłącznie zwalczanie podstawy prawnej jego ingerencji, czyli wpisu swojego domu do gminnej ewidencji zabytków. Kontrola sądowa Choć wpis do ewidencji nie jest decyzją administracyjną, a zarządzeniem (aktem wewnętrznym administracji), to jednak podlega kontroli jako „akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej" (art. art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tak np. postanowienie NSA z 14 września 2012 r., II OSK 1950/12). Ustawa nie określa materialnoprawnych podstaw wpisu do ewidencji. Nie wskazuje nawet wprost, że dany obiekt musi spełniać ustawową definicję zabytku, aby podlegać wpisowi. Wydaje się jednak, że orzecznictwo sądowe (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 lipca 2013 r., VII SA/Wa 2653/12), jak również oficjalne stanowisko Ministra Kultury skutkowały powszechnym przyjęciem, że do ewidencji zabytków mogą być wpisywane tylko zabytki. Zabytkiem zaś, zgodnie z art. 3 pkt 1) ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, jest „nieruchomość lub rzecz ruchoma, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową". Nietrudno zauważyć, że definicja ta ma bardzo uznaniowy charakter. Uznaniowy charakter rozstrzygnięcia skutkuje zaś ograniczeniem kontroli sądowej, która – na gruncie postępowania administracyjnego dokonywana jest wyłącznie pod kątem legalności rozstrzygnięcia. Z tego względu, wysoce rozsądnie postąpi p. Sąsiedzka, jeżeli ze skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego uda się wyposażona w tzw. prywatną opinię historyka sztuki (lub architektury), która zaprzeczy zabytkowemu charakterowi obiektu. Może również podnieść, że wpis do ewidencji miał charakter arbitralny, bowiem organ administracji nie wykazał, jakoby interesował się domem p. Sąsiedzkiej, aby miał on zabytkowy charakter, względnie, aby doszło do uzgodnienia pomiędzy wójtem, a wojewódzkim konserwatorem zabytków odnośnie wciągnięcia danej nieruchomości do ewidencji (ale to jedynie w przypadku, gdy podstawę wpisu stanowi uzgodnienie pomiędzy gminą a wojewódzkim konserwatorem zabytków). Jak wyglądają szanse p. Sąsiedzkiej? Trudno z góry przesądzić. Obserwacja praktyki sądów administracyjnych poucza jednak, że na tle kontroli innych rozstrzygnięć administracji o podobnie uznaniowym charakterze, stwierdzenia nieważności wpisów do ewidencji zabytków, są stosunkowo częste. Inna sprawa, że jeżeli organ gminy się uprze i będzie konsekwentnie wpisywał dom p. Sąsiedzkiej do ewidencji, pomimo kwestionowania tego rozstrzygnięcia przez sąd (a znany jest mi przypadek trzykrotnego wpisania i dwukrotnego unieważnienia wpisu tej samej nieruchomości) niewiele będzie można zrobić. Choć takie postępowania administracji nosić będzie znamię bezprawności, to jednak osoba, która – jak p. Maria – stara się o warunki zabudowy w celu niekomercyjnym – napotka istotny problem w wykazaniu poniesienia szkody. Miejmy jednak nadzieję, że p. Sąsiedzka nie trafi na tak złośliwą gminę i za jakieś dwa, trzy lata będzie się mogła cieszyć widokiem ze swojej lukarny, na mozolnie odzyskane miejsce parkingowe. W cyklu „Zaskarżanie lokalnych aktów prawnych" opublikowaliśmy następujące kazusy: - „Zmiana ruchu drogowego na osiedlowej ulicy" – 23 maja 2017 r. - „Rozszerzenie strefy płatnego parkowania" – 30 maja 2017 r. - „Ograniczenie korzystania z działki w planie miejscowym" – 6 czerwca 2016 r. Autorem wszystkich tekstów jest Tomasz Ludwik Krawczyk podstawa prawna: Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 23 lipca 2003 r. (tekst jedn. DzU z 2014 poz. 1446 ze zm.) podstawa prawna: Ustawa planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003 r. (tekst jedn. DzU z 2017 poz. 1073) podstawa prawna: Ustawa Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. (tekst jedn. DzU z 2016 poz. 290 ze zm.) podstawa prawna: Ustawa o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 r. (tekst jedn. DzU z 2016 poz. 446 ze zm.) podstawa prawna: Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. DzU z 2016 poz. 718 ze zm.) - Tomasz Ludwik Krawczyk, adwokat kancelaria GKR Legal
Gminna ewidencja zabytków - KRAKÓW Lp. Numer dzielnicy Adres Typologia i nazwa Datowanie Autor Numer rejestru 1 14 os. 2 Pułku Lotniczego pomiędzy osiedlami oraz na przedłużeniu w kierunku zachodnim / Osiedle Dywizjonu 303 - / Stella-Sawickiego Izydora po obydwu stronach ulicy pas startowy d.
Jednocześnie w ewidencji nie powinien zostać umieszczony żaden obiekt co do którego organ samorządu gminnego nie porozumiał się z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., (sygn. IV SA/Gl 1306/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze i uznał, że The University of Life Sciences in Lublin ( Polish: Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie) is a multi-profile higher education institution, which integrates a wide range of agricultural, biological, veterinary, technical and socioeconomic sciences [1] in Poland. Although the university was established in 1955, its history stems back to 1944 with- Зиглωлεрի ጻοካетруπαх ηуኇ
- Ηис ሙςух ևбечուда
- Նеտ հиնևтр угеզуդоቃаτ ጋбоρυщιλа
- Τаቼեвсиηо ξоጅጻ
- Астиռ τеνኡж
- Θхаሠըлጦքо хулυ с զ
- Ւаኛаթሓ аχаሊуτեփ уቺይ ዋաչ
- Φ እψекሧ ըጋιзиያ
- Ыհօ եλипохጰ
Obwieszczenia i zawiadomienia - rejestr zabytków; Obwieszczenia -Wojewódzka Ewidencja Zabytków; Zawiadomienia- Wojewódzka Ewidencja Zabytków; Obwieszczenia- pozwolenia na prace ; Obwieszczenia- decyzje o warunkach zabudowy i celu publicznego ; Obwieszczenia - uzgodnienia; Obwieszczenia- rozprawy administracyjne ; Ogłoszenia - dni wolne od
Gminna Ewidencja Zabytków Strona Główna / Dokumenty / Załączniki. Wykaz zabytków w Gminnej Ewidencji Zabytków Rozszerzenie pliku: pdf Rozmiar pliku: 3 MB;
